APPEARANCE MAINE COON

 

Article soon to be translated into English

 

 

Maine Coony to największa rasa kotów domowych.

Dzisiejszy opis Maine Coona zawarty w standardzie przedstawia wizerunek rasy sprzed 150 lat. Przed hodowcami stoi trudne zadanie starannej selekcji zwierząt hodowlanych pod kątem udoskonalania rasy, jednak zawsze pamiętać należy, że u podstaw tych selekcji leżeć winno zdrowie.

Mimo zaciętego sporu w ostatnich latach na temat fenotypu dzisiejszych kotów rasy Maine Coon są one nadal duże, muskularne i nie należy do rzadkości spotkanie kocura, którego całkowita długość ciała przekracza metr. Również spór między zwolennikami typu amerykańskiego a zwolennikami typu europejskiego, dotyczący kierunku hodowli, nie wpłynął na zmianę dużego i długiego ciała. Można więc mieć nadzieję, że także w przyszłości będzie się hodowało koty Maine Coon z nastawieniem na zachowanie cech wzorca, jak budowa ciała i jakość futra. Koty Maine Coon mają półdługie futro dobrze chroniące przed wodą i zimnem, co jest bardzo ważne dla życia na swobodzie. Ciało jest chronione przed przechłodzeniem grubą warstwą miękkiego i delikatnego podszerstka, nad które wystają mocne i długie włosy okrywowe. Długość futra jest zróżnicowana: na brzuchu i piersi oraz w okolicy genitaliów jest ono dłuższe, natomiast na grzbiecie, barkach i kończynach krótsze. W zimie dochodzi do tego jeszcze okazały i gęsty kołnierz na głowie i piersi, a także dłuższe partie futra na tylnych kończynach przypominające spodnie typu szorty. Długi i puszysty ogon, który zimą jest szczególnie gęsty, zapewnia żyjącym na otwartej przestrzeni kotom tej rasy dodatkową ochronę przed utratą ciepła, gdy go sobie ułożą wokół głowy. Ogon jest "reprezentacyjną" częścią ciała kotów rasy Maine Coon i czasami zdarza się, że osiąga długość równą długości reszty ciała, co sprawia, że koty te wydają się jeszcze większe i potężniejsze. Podczas ruchu zwierzęcia włosy ogona "latają", co wywołuje skojarzenia z szopami praczami, od których pochodzi drugi człon nazwy rasy (coon = szop). W miesiącach ciepłych koty rasy Maine Coon prawie całkowicie linieją - z wyjątkiem ogona - i przez to również swoim właścicielom ułatwiają pielęgnowanie, gdyż gęste futro zimowe kotów żyjących w mieszkaniach trzeba przynajmniej raz w tygodniu czesać specjalnym grzebieniem i szczotkować.
Koty Maine Coon mają silną budowę kości i długie kończyny z charakterystycznymi dużymi i gęsto owłosionymi łapami. Głowa Maine Coona jest dość długa, o wydatnych kościach policzkowych, prostokątnej (nie trójkątnej!!) kufie i mocnej żuchwie. Długi i prosty nos oraz wydatny podbródek wrażenie to jeszcze wzmacniają, tworząc w profilu jedną linię. Wysoko osadzone uszy o szerokiej nasadzie powinny być ostro zakończone i mieć typowy dla rasy pędzelek włosów (tzw. rysie pędzelki). Duże oczy powinny być szeroko rozstawione i trochę ukośne, jednak nie do tego stopnia, aby wyglądały jak orientalne. Koty Maine Coon mają charakterystyczne "sowie" spojrzenie, które sprawia, że nawet dorosłe, okazałe osobniki wyglądają "dziecinnie".

Maine Coony to duże i mocne koty: kocury ważą przeciętnie od 6 do 10 kilogramów (nierzadko całkowita długość ciała kocura sięgać 1 metra), a kotki od 3,5 do 6 kilogramów. Koty tej rasy pełną dojrzałość osiągają dopiero w wieku ok. 3, a nawet 4 lat.

 

Opis rasy pochodzi z książki  "Rasy Kotów" wydanej przez  Oficynę wydawniczą MULTICO.